Gearchiveerd onder: 1
Hardlopen is goed voor de hersenen en de creativiteit. Hoor je tenminste keer op keer allerlei mensen zeggen. Vooral highflyers uit het bedrijfsleven, de jongens van het grote geld, vertellen in interviews maar al te vaak dat ze minstens drie keer in de week een flink eind rennen. Dat maakt het hoofd leeg, volgens hen, en da’s natuurlijk handig want dan kun je ‘m (je hoofd, that is) bij terugkeer weer lekker volstoppen.
Ik probeer ook al tijden een hardlooproutine op te bouwen. Eigenlijk al zeker een heel jaar. Helaas gaat dat niet bepaald van een leien dakje. Voornaamste probleem is dat ik wel vooruitgang boek, maar vervolgens die stijgende lijn niet weet vol te houden. Zit ik eindelijk op een rondje van 6 kilometer per keer, raak ik geblesseerd, of krijg ik het zo druk met het werk dat het rennen er absoluut bij inschiet. En daardoor lijk ik als hardloper nog het meest op Sisyphus, die als sinds het begin van de mensheid bezig is dezelfde rotsblok een berg op te duwen. Veel gepuf, weinig vooruitgang.
Gisteren ben ik na een periode van stilstand maar weer eens begonnen. De creativiteit kwam meteen weer op gang. Ik lanceer dan ook bij deze een nieuwe sport: sjoggen. Gewoon lekker sjokken en toch goed bezig!
Geef een reactie tot nu toe
Plaats een reactie
